Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/23

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
17 
PSYCHOLOGIA MIŁOŚCI.

chwili zaczyna się zarodek przyszłej istoty. Istota owa jest to nowa idea (w Platońskiem znaczeniu tego słowa), która z najwyższem natężeniem dąży ku urzeczywistnieniu. Ta żądza życia jest też przyczyną namiętnej miłości. Chociaż miłość w swej istocie bywa zawsze ta sama, to jednak ma ona liczne stopnie, z których krańcowym nadać można imiona: miłość cielesna i idealna. Co do siły zaś, miłość bywa o tyle namiętną, o ile bardziej indywidualną jest osoba ukochana; innemi słowy: im bardziej osoba ukochana pod względem cech zaspakaja wymaganie kochanka.
Jakie pobudki kierują przytem miłością, zobaczymy później. Tymczasem zaznaczymy, że miłość przedewszystkiem szuka zdrowia, siły, piękności, w ogóle młodości. Wyjaśnia się to tem, że wola gatunku troszczy się naprzód o zachowanie typu ogólnego, a potem dopiero o szczegóły specyalne. Miłość cielesna zazwyczaj się ogranicza na tych pobudkach, ale im mi-