Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/22

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
 16
ARTUR SCHOPENHAUER.

będą później; to namiętne pragnienie urzeczywistnia się w nowonarodzonem dziecku, w którem się połączyły cechy obojga rodziców.
Przeciwnie, stanowcza antypatya między kobietą a mężczyzną — dowodzi że w razie małżeństwa urodziłoby się z nich dziecko chore i nieszczęśliwe. — Dlatego widzę głęboki sens w tem, że chociaż Calderon zowie Semiramidę córką powietrza, mimo to jednak łączy jej pochodzenie nieprawe z popełnionem później mężobójstwem.
Powtarzam więc, że niezwalczona siła, ciągnąca ku sobie dwoje ludzi płci różnej, jest to wola do życia całego gatunku, wola przewidująca swe wcielenie w osobniku, który ma i powinien się narodzić. Za początek życia nowej istoty, za prawdziwe punctum saliens jego istnienia, należy uważać chwilę, w której przyszli rodzice zaczęli się kochać (anglicy nazywają zręcznie tę chwilę to fancy each other), kiedy po raz pierwszy namiętnie spojrzeli na siebie. Od tej