Strona:Archiwum Wróblewieckie - Zeszyt II (Pamiętnik Damy Polskiej).pdf/11

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


suknie ubrane, i śpiewały razem wiersze do króla umyślnie na ten dzień ułożone; z drugiej strony ołtarza stał czas, i w tę książkę zapisywał dzień przybycia Najjaśn. Pana w dom JW. hrabstwa, — król przy dokończeniu pieśni śpiewanej ozdobiwszy sam rękami swemi gospodarza orderem św. Stanisława, chcąc okazać ukontentowanie swoje, podpisać tę książkę raczył.
Dnia 10. Kwietnia roku 1787. Pod bytność Imperatorowej Rossyjskiej, Katarzyny II. w Kijowie przez miesięcy cztery, był wielki zjazd w Kijowie gdzie i my z Wasilowszczyzny przyjechali; jak sama ciekawość poznania Imperatorowej i dworu jej zwyczajów odmiennych, tak też i interes ważny pociągał nas tam: dobra Obuchów nad samą granicą należące do Hrabiów Tarnowskich jeszcze za panowania Piotra Wielkiego, po traktatach grzymałkowskich [1] bezprawnie przez komendanta w ten czas Kijowskiego były zabrane, a później do Gubernii przyłączone teraz na skarb idą; ta okoliczność bytności Imperatorowej dała nam myśl do uczynienia jakich kroków względem odzyskania dóbr tych, ile że już proces był dwa razy zaczęty w komissyi pogranicznej przez Kajetana Tarnowskiego i Różę Hrabinę Tarnowską z Karwickich, matkę męża mego. Przeto pojechaliśmy do Kijowa i dnia 10. Kwietnia 1787 widzieliśmy Imperatorową, i prezentowaliśmy się na balu, a 15. pan Rafał podał nottę do ministeryum w ręce grafa Bezborodki, pierwszego ministra do interesów, prosząc o oddanie Obuchowa. Ten interes po raz trzeci zaczęty, jeźli by teraz nie wziął końca pożądanego, gdyż dokładnie został wytłumaczony, zostaną ślady sukcesorom, na dalszy czas dochodzenia tak sprawiedliwego interesu i samą przemocą zabranego majątku.

Odpowiedź na tę nottę była wcale pochlebna naszej myśli; dobroć interesu, pozwala się cieszyć dobrą nadzieją, przy dowodnych dokumentach, które kazano do Petersburga przysyłać za powrotem Imperatorowej, co też i uczy-

  1. Przypis własny Wikiźródeł Pokój Grzymułtowskiego, zwany "wieczystym pokojem" między Polską a Rosją, zawarty przez Krzysztofa Grzymułtowskiego w roku 1686, w którym Polska utraciła ziemię odstąpione czasowo Rosji w rozejmie andruszowskim; - patrz artykuł w Wikipedii.