Strona:Archiwum Wróblewieckie.djvu/139

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

Boże, daj młodzi dobre obyczaje!
Niechaj jéj starość wzór cnoty podaje;
Niech nam do rady ani do oręża
Nie braknie męża!

Niech sama w sądach sprawiedliwość siędzie!
Niech równo każdy swego pewien będzie:
A za twą łaską gdy staniem cnotliwi,
Wstaniem — szczęśliwi!