Ale na wiosnę 1192 r. przyszły do Ryszarda z Francyi i Anglii wieści bardzo żałosne. Filip August napadł na księstwa Ryszarda we Francyi, a Normandyę pod francuskie wziął panowanie. Sprzymierzył się on z bratem Ryszarda, Janem (którego później nazywano Janem bez Ziemi), a który zastępczo sprawował rządy w kraju. Jan, mając zapewnione sobie panowanie w Anglii, odstąpił Francuzom te ziemie, które we Francyi należały do Anglików.
Ryszardowi groziła poprostu utrata korony. Postanowił tedy wracać do domu, zawarłszy przedtem pokój z Saladynem na lat trzy i 8 miesięcy. Przyczem obie strony przysięgły na koran i na Ewangelię.
W październiku 1192 Ryszard opuścił Syryę. Ale którędy wracać? W Europie miał on wszędzie nieprzyjaciół, którzy czyhali na niego. Niedaleko Wiednia, choć się przebrał za pielgrzyma, został poznany i przez księcia Leopolda austryackiego wtrącony do więzienia. Był to ów książę, który zawiesił sztandar niemiecki na murach Akki,
Strona:Antoni Lange - Dzieje wypraw krzyżowych.djvu/99
Ta strona została uwierzytelniona.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu/page99-1024px-Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu.jpg)