dał chrześcijanom Jerozolimę z powrotem i zwrócił również drzewo krzyża świętego. Potem jeszcze osobliwsza myśl przyszła mu do głowy: oto zaproponował Saladynowi, że siostrę swoją Joannę, dawną królowę Sycylii, wyda za mąż za Małek-Adela (brata Saladyna) i że w ten sposób połączą się monarchie, chrześcijańska i muzułmańska — i będą wspólnie panować nad Jerozolimą.
Myśl ta wydała się saracenom pozbawioną sensu, a duchowni katoliccy byli oburzeni i przypuszczali wprost, że Ryszard chce przyjąć religię muzułmańską. Aby więc pokazać się dobrym chrześcijaninem, Ryszard, zły, że jego myśl została odrzuconą, postanowił wyciąć w pień wszystkich więźniów mahometańskich, jakich ujął ostatniemi czasy. Blizko 3,000 ich zginęło; była to druga rzeź bezbronnych, sprawiona przez Ryszarda.
Potem już postanowił bezwarunkowo iść na Jerozolimę; lecz właśnie zbliżała się zima i rycerze woleli poczekać do wiosny.
Strona:Antoni Lange - Dzieje wypraw krzyżowych.djvu/98
Ta strona została uwierzytelniona.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu/page98-1024px-Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu.jpg)