Sonety (Shakespeare, 1850)/XLVII

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor William Shakespeare
Tytuł Sonety
Pochodzenie Wybór sonetów Szekspira, Miltona i lorda Bajrona
Data wydania 1850
Druk T. Glücksberg
Miejsce wyd. Wilno
Tłumacz Konstanty Piotrowski
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron
47)
IX.

Stały jest związek między mém sercem i okiem.
Jedno służy drugiemu ku wspólnéj potrzebie;
Bądź serce udręczone westchnieniem głębokiém,
Bądź oko łaknie widziéc twój obraz lub ciebie.

Karmiąc się oko moje obrazem piękności,
Na gody prosi serce jako przyjaciela,
I następnie u serca oko moje gości,
I miłosną o tobie myślą się podziela.

Tak świecić nie przestajesz wyryta głęboko,
Twoim w sercu obrazem lub myśli mojemi,
Te myśli zawsze z tobą i ja lecę z niémi,
Gdy cię sledzą, gdyś skryta przestrzeni powłoką,
A gdy usną, twój obraz wdziękami cudnemi,
Budzi serce, by karmić i serce i oko.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: William Shakespeare i tłumacza: Konstanty Piotrowski.