Sonet XXIII (Shakespeare, przekł. Kasprowicz)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj
<<< Dane tekstu >>>
Autor William Shakespeare
Tytuł Sonety
Wydawca Instytut Wydawniczy „Bibljoteka Polska“
Data wydania 1922
Tłumacz Jan Kasprowicz
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Indeks stron
XXIII.

Jak aktor, z sceną nieobyty jeszcze,
Którego z roli jakiś lęk wytrąca,
Albo jak człowiek, któremu, gdy dreszcze
Gniewu nim wstrząsną, wściekłość nazbyt wrząca
Osłabia serce, tak i ja też nie wiem,
Jak tu odśpiewać mam swą mszę miłosną:
Miłość ma własnem trawi się żarzewiem
Pod jarzmem żądzy zbyt silnej snać posną,
Docna jej siły, Niech więc przez mą księgę
Mówi me serce! Niech o miłość woła,
Pragnąc zobaczyć wzajemność. Potęgę
Ma ono większą, niźli warga zgoła
Najwymowniejsza. Okiem umie taki
Słyszeć, kto nieme zna miłości znaki.





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: William Shakespeare, Jan Kasprowicz.