Słownik etymologiczny języka polskiego/węgorz
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
węgorz; r. 1500: »ninog albo węgorzyca, murenula« (wszelakie ich rodzaje); prasłowo; u wszystkich Słowian tak samo: serb. rus. ugor, czes. úhorz, itd.; lit. i prus. anguris, ungurys; grec. enchelys (narzeczowe imberis), łac. anguilla, dalsze urobienie od anguis, p. wąż, ponieważ węgorze nie za ryby, lecz za węże powszechnie niegdyś uważano.