Słownik etymologiczny języka polskiego/turniej

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

turniej, turnie, turnieje, ‘igrzyska’ (zakazywane przez kościół), z niem. Tournier z łac. torneamentum; przenoszone na ‘utarczki, kłopoty, burdy’, a w 16. wieku i w turlej odmieniane: »turleje a hałasy wielkie«; turniejować. Z tem samem słowem pozostaje we związku tur (tura), turnus, turniura, franc. tour, ‘obrót’, tournure, z łac. tornare od tornus, ‘rylec’, ‘świder’, przeniesione na ‘ruch kołowy’; turysta, o ‘podróżniku’, z ang.; wszystko wkońcu od ter-, p. trzeć.