Słownik etymologiczny języka polskiego/trzewo
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
trzewo, trzewowy i trzewny, trzewa, ‘wnętrzności’, »trzewna boleść« w biblji; trz- zamiast czrz-; w psałterzach jeszcze pierwotne: »we czrzewiech mych«, ‘we wnętrznościach moich’. Prasłowo; cerk. czrěwo, małorus. czerewo, czes. strzewo (i u nas s- istnieje po narzeczach), załab. crewo. Pierwotne *skerwo, lit. skilwis, ‘żołądek’; prus. kermens, z r i bez s-, jak u Słowian.
