Słownik etymologiczny języka polskiego/trzewik

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

trzewik, trzewiczek; trzewice w biblji, ‘sandały’; prasłowiańskie; wymienia je już cesarz Konstantyn 950 r., wykładając imię Serbów z cervula, ‘trzewik’; cr- zamiast czr-, jak na Bałkanie zawsze(?); cerk. czrěwij, ‘sandał’, małorus. czerewyk, czes. strzewic (znowu z s- zbędnem, p. trześnia), załab. crewe. U nas w 17. wieku: »zastępywać za trzewik«, tyle co »kury palić« (o konkurach).