Słownik etymologiczny języka polskiego/trzeźwy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

trzeźwy, w 16. i 17. w. trzeźwi, trzeźwość, dawniej i trzeźwiość, wytrzeźwieć, i t. d., narzeczowo z k-, okrzeźwieć (jak kwardy). Prasłowo; cerk. trězw; w słowień. bywa i z s-: strězen i strěziw, obok trěziw; czes. strzizwý; na Rusi i i. przestawiają brzmienia: małorus. twerezyj, rus. narzeczowe twieriozyj obok t(e)rezwyj.