Słownik etymologiczny języka polskiego/truchły

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

truchły, truchlen; truchło, truchłość, ‘smutek’ w biblji; truchleć, struchleć, struchlały, na całym Zachodzie ogólne (czes. truchlý), ‘smutny’); na Rusi i u Słowieńców o ‘plewie’, o ‘zbutwiałem sianie’, małorus. potruch, ‘zbutwiałość’. P. dręchnąć (to samo słowo z obocznem ę i d).