Słownik etymologiczny języka polskiego/troska

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

troska, dziś tylko o ‘frasunku’, troskać, zatroskać się, troszczyć się, troskliwy, ale jeszcze 15. wiek (nawet słowniczek z r. 1500) zna troski, ‘opiłki’, u Czechów troski ‘ruiny’; myśmy więc przenieśli nazwę ‘trocin’ na ‘zgryzoty’. Podana wyżej trocha może być zgrubiałe troska, bo że trosk lub troska było prasłowiańskie, tego dowodzi prasłowiańskie troskot, nazwa wszelakich roślin łatwo »trzeszczących«, łamiących się, cerk. troskotati, rus. troskotat’, ‘trzeszczeć’. P. trzask. Jak obok tętnić mamy dudnić, tak wobec troskidrożdże, a wobec trzaski: drzazga (p.); oboczności to »dźwięcznych« obok »niemych«.