Słownik etymologiczny języka polskiego/tata

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tata, od 15. wieku wypisywane: tato!, z wielu zdrobniałemi, które tu pomijam; podtatusiały; »czekaj tatka latka«; słowo dziecięce, ogólno słowiańskie, nieraz w nieco odmiennej postaci (rus. i tjatja, serb. bułg. tajko i tejko, a inną odmianę, ogólną, p. ciotka). Prasłowo; ind. tata- i tāta-, grec. tata i tetta, łac. tata, celt. tat, lit. tētis, titis, tēwas, ‘ojciec’, prus. tetis, ‘dziadek’. U nas i tatek. Nie słowo to, lecz ogólnoludzki wykrzyknik, jak papa itp.