Słownik etymologiczny języka polskiego/tarłka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

tarłka, (tarka), ogólne w 15. wieku, w biblji (»moździerzyki«, Leopolita), r. 1500: »tarłka, donica albo stępka«, »tarłka pierzna« (‘na pieprz’); por. tarlica i cierlica, od *tarły czy * ciarły (formy oboczne, jak darski i dziarski, i i.); dziś nierównie częstsze nijakie tarko z tarłko (od tarło, co i ‘tarcie ryb’ oznacza), a to z *tardłko (oboczne: ciardłko, p. Sowizdrzał); od tarty, tarcica i tartak; wszystko od ter-, p. trzeć .