Słownik etymologiczny języka polskiego/tęcza
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
tęcza, tęczowy, tęczówka, i t. d.; tęcza prasłowiańskie, ale u innych Słowian znaczy ‘ciężkę chmurę, deszcz nawalny’: rus. tucza, ‘chmura’, serb. słowień. tucza, ‘grad’, cerk. tącza, ‘deszcz’, czes. tucze, ‘chmura gradowa’; por. lit. tankus, ‘gęsty’, tankumynas, ‘zarośl’; niby od ‘zbitej masy’, a więc i do tuk, p.(?).
