Słownik etymologiczny języka polskiego/srom

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

srom, sromny, sromać się, sromota, sromotny, sromocić; (sromież), sromieżliwy, w biblji sromieżliwość, ‘wstyd’, ale sromiężliwy, sromięźliwy częstsze w 15. i 16. wieku; cerk. sramężiw i sramężliw, urobione od *sramęga-sromięga, którego dawne teksty już nie znają; *sramoga toż, słowień. sramożliw; cerk. sram, u innych Słowian i stram, ze wsuniętem t (nawet w rus. stram i sramnyj obok rodzimego sorom); Czesi słowa tego wcale nie znają, byłoby *sram. Prasłowo; brak go zupełnie w lit.; pers. szarm, ‘wstyd’, niem. Harm, ‘zgryzota’.