Słownik etymologiczny języka polskiego/ssać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ssać, częstotliwe sysać, wysysać; ssak; ssawka; osesek albo ossię (t. j. ‘prosiątko, które jeszcze ssie’, r. 1500 i 1564; por. czes. ssele, o tem samem znaczeniu); cerk. sŭsati, rus. sosať; od tego samego - pochodzą wkońcu i lit. sukti, i łac. sugere, i niem. saugen i saufen. Obok postaci z s- są i postaci z c-, już całkiem dźwiękonaśladowcze: cyce, cycki, czes. cec(l)ati, cicati, niem. Zitze. Słowiańskie sŭsati wywodzą z *sŭp-sati (niem. saufen), o czem wątpić wolno.