Słownik etymologiczny języka polskiego/są
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
są, trzecia osoba liczby mnogiej do jestem (łac. sunt); do niej imiesłów teraźniejszy sąc, zastąpiony od 15. wieku, np. w psałterzu puławskim, przez będąc, ale w psałterzu florjańskim i w biblji zachowany; w biblji kilkadziesiąt razy się zjawia, może nie bez wpływu czeskiego, np.: »sąc jęci, podbici«, »nie nalazłem jej panną sąc«, »na drodze sąc«, raz nawet sący; rus. suszczyj.
