Słownik etymologiczny języka polskiego/satyr
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
satyr albo »dziki (leśny) mąż«, satyros z mitologji greckiej. Natomiast satyra, satyryk, satyryczny, z łac. satura, satira, niby franc. potpourri, ‘mieszanina’ (danie z rozmaitych owoców, itp.), od satis, ‘do sytu’, co przeniesiono na ‘utwór literacki uszczypliwy’.