Słownik etymologiczny języka polskiego/rzyć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

rzyć, ‘tyłek’; babia rzyć, nazwa dla ‘korzenia mikołajków’ (‘eryngium’); »rzytny wrzód«; rzytowie, ‘spodnia połowa snopka’; złożone pasorzyt (mylnie pisane pasożyt), i nazwy wszelakich ptaków: białorzyt, białorzytka; wychodzi u nas z używania w 18. wieku. Por. południowo-słowiańskie ritati, ‘wierzgać’, słowień. nazrit, ‘nawspak’. Prasłowo; cerk. rit’, serb. słowień. rit, czes. rzit’, łuż. riś, itd.; lit. riētas, ‘biodro, szynka’; należy do tegoż pnia co i lit. riēsti, ‘kręcić, wić’, risti, raiczioti, p. ryść.