Słownik etymologiczny języka polskiego/ruczaj

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ruczaj, przezwany od toku rączego, z ogólnie słowiańskiem u (czes. i rus. ruczej), od czasownika o ‘szumie wodnym’: bułg. woda ruczi, serb. i słowień. ruknuti (to samo); urobione przyrostkiem -k od ru-, ‘ryczeć’; ruczaj z pierwotnego *ruk-ēj, z przyrostkiem częstym w podobnych tworach (por. obyczaj, lężaia, wierzeja). Por. rączy.