Słownik etymologiczny języka polskiego/pytel

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

pytel, ‘wór’, w psałterzu: »obwlekli się w pytel« (‘wór’), »ich odzienie pytlem«; ‘worek na pieniądze’: »kiedy w pytlu hrosza neni«; dziś tylko o ‘worku młyńskim’, przez który się mąkę przesiewa; dalej: »słowa jak z pytla«; pytlować (o mące i o języku); z niemieckiego: dziś Beutel, dawne pūtil, może przez Czechy (pytel). Od nas na Ruś, gdzie i o pyklewaniu mówią: kl z tl; i na Litwie tak.