Słownik etymologiczny języka polskiego/pył

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

pył, pyłek, ‘proch’, ‘kurzawa’, zapylony; por. pycha; na Rusi pył i o ‘ogniu’, od tegoż pnia (por. pychat’). Jest inny pień pū-, o ‘gniciu’, lit. pū-ti, ‘gnić’, liczne urobienia z d, l, niem. faul; nasze pyje, z 16. i 17. wieku (?).