Słownik etymologiczny języka polskiego/puk

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

puk, puki, pukać, puknąć, pukawka, pukanie, pukanina; wypuczyć (np. oczy); p. pęk, pękać, pęknąć, pęcznieć, bo to oboczne u obok nosówki; »śmiać się do rozpuku«, t. j. »do rozpęku«.