Słownik etymologiczny języka polskiego/pstry

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

pstry, narzeczowo od 16. wieku pestry i bestry; pstrzyć, upstrzyć; pstrocha i pstrucha, o ‘krowie pstrej’; pstrocina i pstrocizna; »pstro w głowie« i pstrogłowiec; ale pstrokaty urobiono wedle srokaty; pstrąg (takiż przyrostek jak w ostręgi). Prasłowiańskie, od pisania (przyrostek r, między s - r wsunięte t trybem stałym słowiańskim); grec. poikilos, ‘pstry’, z inną samogłoską od tegoż pnia; p. pisać; nazwę ryby ‘pstrąga’ ogólnie stąd odwodzą Słowianie (serb. pastrwa, itd.). Por. pstrosz (o koniu); narzeczowe piestrzyć, piestrzanka, z pierwotną miękkością półgłoski.