Słownik etymologiczny języka polskiego/poła

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

poła, polica, półka (pisane mylnie i przez u); rus. poł, 'podłoga' (na połu), cerkiew, itd. polica, czes. police, 'półka'; od peł-, poł-, 'rozcinać, rozpłatać'; ind. phalati, 'pęka', phalaka-, ‘deska’, nordyj. fjöl, ‘deska’; brak w litewskiem. Por. pół.

poła, ‘podołek, bryt’; »dwoiste poły«, ‘sieci na ptactwo’; prasłowiańskie; tak samo u innych Słowian; przezwana od poł-, p. pałać, podobnie jak rucho (‘suknia’) od ruchać.