Słownik etymologiczny języka polskiego/plama

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

plama, plamisty, plamić, wyłącznie polskie, nieznane innym Słowianom; słowo niestare; i dla 'cętek na futrze, sierści'. Dawniej, w 16. wieku, stale plana (u Leopolity i i.), a to jest prasłowo: rus. pleń od piet’, o 'butwieniu, gniciu', lit. plēnys, prus. plejnis, o 'żarzewiu'; por. pleśń (pod plesz). P. płowy.