Słownik etymologiczny języka polskiego/piecza

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

piecza, 'staranie, opieka'; w dawnym języku (cerkiewnym, staroczeskim i innych) mówiono: »piec się o czem« 'starać się, gryźć się', stąd bezpieczny, niebezpieczeństwo, a dawniej, jeszcze i w 16. wieku, przezpieczny, przezpieczność. Dalej pieczliwy, pieczliwośč[1], 'troskliwy', 'troska, staranie', przestarzałe. Od piek-; przyrostek -ja, dlatego u wszystkich Słowian to samo cz: słowień. pecza, 'troska', czes. pécze, rus. piecza.

Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – pieczliwość.