Słownik etymologiczny języka polskiego/paznogieć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

paznogieć; zgrubiałe pazur, narzeczowe pazdur (co do zd zamiast z, p. uwagę pod paz); tylko u nas i u Czechów; od nogieć (p.) i pas-, osobliwszego przyimka-przedstawki (pas na Litwie), u nas zresztą nieznanej (oprócz słowa paździerze, p.), jeżeli nie zachowanej w poździe (p. późny); wedle brzmienia dalszych przypadków (paznokcia, paznoktami) mawiamy i w pierwszym (i piszemy) paznokieć, mylnie; niegdyś pisano i paznochty.