Słownik etymologiczny języka polskiego/nietoperz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

nietoperz, mylnie niedoperz, r. 1472 nietopyrz. Niema u Słowian drugiej nazwy złożonej, coby na tyle zniekształceń się naraziła, jak ta; w pierwszą część wstawiają i lato- (od latania) i męto- i szeto- itd.; drugiej nie tykają; są i inne nazwy dla zwierzątka: u Stanka 1472 r. np. kożekrził (t. j. ‘z skrzydłami skórzanemi’, p. koża), z czeskiego. Postać pierwotna, u nas ta sama co w cerk., znaczy: ‘to nie ptak’ (więc »niby ptak«); por. nietota; pyrz (albo ptyrz) nazwa ogólna dla ‘ptactwa’; serb. pirac i pirczac, ‘nietoperz’.