Słownik etymologiczny języka polskiego/moręgi

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

moręgi, morągi, moręgowaty, o kolorze, ‘w pasy, w pręgi’; morus, ‘brudas’, morusać, ‘walać’, zamorusany, zamursany; morąg od mor- (jak pstrąg, ostręga, od pstry, ostry); to mor- w rus. marat’, ‘walać’, maruszka, ‘plama’, łuż. mora, o ‘kroie pstrej’. Zestawiają z lit. morai, ‘pleśń’, grec. moryssō, ‘walam’, a nawet z nazwą rośliny farbierskiej marzany (p. Marja).