Słownik etymologiczny języka polskiego/miazdra

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

miazdra, ‘błona’, »miezdrzyć skórę z mięsa (surowego)«, u nas stale z -ia (chociaż w biblji raz i mięzdra zachodzi), ale u innych Słowian męzdra (czes. mázdra, ‘skórka’, serb. bułg. mezdra, ‘smalec’), chociaż i u nich ślady mězdry (małorus. nizdra obok miazdra, ‘skóra’ i ‘kora’). Wywodzą nazwę stale od mięsa, ależ to niemożliwe (powoływają wprawdzie nozdrza, p.); uważam ją za poboczną do miazga (p.); wymiana między ě a ę nie jest niczem nadzwyczajnem; co do zd = zg, p. mizgać się.