Słownik etymologiczny języka polskiego/man

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

man, ‘lennik’, maństwo, mański, manowstwo; podmanić, ‘zhołdować’; leman, lemaństwo; z niem. Mann, Lehnmann; niem. Mann (p. mąż) u nas nierzadkie, we wszelakich złożeniach, np. oberman, ‘jednacz’ (częste w 16. wieku; Zygmunt Stary uchodził za obermana monarchów europejskich), hetman, guzman.