Słownik etymologiczny języka polskiego/macać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

macać; liczne złożenia; macek i macka, ‘narząd dotykania u owadów’; mackiem, »po macku«, »po omacku«, ‘macając w ciemności’; tylko u nas i u Czechów; maceć w psałt. flor. albo błąd pisarski, albo czechizm, w puławskim macać. Por. czes. maczkati, ‘gnieść’, nasze maćkać, rozmaćkany; pień mak- (mok-) powtarza czes. makati, ‘dotykać’.