Słownik etymologiczny języka polskiego/maca
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
maca, ‘większa miara zbożowa’ (licząca macek 16, a półmacków 32), w 17. wieku; z niem. Metzen od messen, ‘mierzyć’, od pnia med- (p. medytować). Ale maca żydowska z hebr. mazzāh, ‘przaśny’.