Słownik etymologiczny języka polskiego/maca
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
maca, ‘większa miara zbożowa’ (licząca macek 16, a półmacków 32), w 17. wieku; z niem. Metzen od messen, ‘mierzyć’, od pnia med- (p. medytować). Ale maca żydowska z hebr. mazzāh, ‘przaśny’.