Słownik etymologiczny języka polskiego/łza
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łza, łezka, łzawy; s- nagłosowe odpadło, jeszcze w 16. wieku: słza, drugi przyp. liczby mnogiej słez, słezka. U innych Słowian z miękką półgłoską, rus. sleza, drugi przyp. liczby mnogiej sloz. Iłża jeszcze w 15. wieku Isłża (i- w nagłosie jak w ilnianka do lnu, istba-izba), przymiotnik iłżecki. Pień pierwotny slŭz-, ten sam co w śluz (p.); grec. lydzō, ‘łkam’, lygdēn, ‘łkając’; niem. schluchzen i schlucken; niema go w łitewskiem.
