Słownik etymologiczny języka polskiego/łyżwa
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łyżwa, łyżwiarz, w 17. wieku jeszcze i łyża, jak do dziś na Rusi; znaczyło i ‘czółno płaskie’ (»most na łyżach«); por. lit. ługnas, ‘giętki’, grec. lygos, ‘wić’, lygidzō, ‘wiję’, łac. lucta, ‘zapasy’, niem. Locke (nasze loki, loczki). Słowo tylko na Rusi i u nas (od Rusi przejęte?), wywód jego może nic z łyżką nie ma spólnego, t. j. odmienny; rus. łyzgat’, bułg. lŭzgam se, ‘ślizgam się’, do lit. szliużēs, ‘łyżwy’, szliaużti, ‘leźć’(?).
