Słownik etymologiczny języka polskiego/mąka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

mąka, mączarz, mączny, mączysty, mączasty; mączka (i ‘krochmal’, Stąd »mączkować szaty«, u Mączyńskiego 1564 r.), mączyca, ‘bielidło, pudr’, w 15. wieku; nierzadkie śród nazw roślinnych. Czes. mouka (podczas gdy to samo z krótką samogłoską: muka, nasze męka), i t. d. Od pnia menk-, oznaczającego ‘ugniatanie’ (czegoś namoczonego), z wokalizacją o; mąka pierwotna, to ‘ciasto’, a nie: ‘zmełte na proch’.