Słownik etymologiczny języka polskiego/mór

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

mór, morzyć, umarzać (np. długi); »morzy na żołądku«, morzenie, morzysko; »sen go zmorzył«. Od pnia mier- (p. mrzeć, mer-), z głoską o; morowy; morówki, ‘wrzody’; we złożeniach, o roślinach: morzybaba albo babimór. Ale w Warszawie urósł inny morowy, ‘kapitalny, znakomity’, czy od mory (materji), franc. moire (?), p. muchajer.