Słownik etymologiczny języka polskiego/który

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

który, dawniej i ktery, narzeczowo od 16. w. chtóry, chtery, chterny lub chtórny, ftery, ftorny; któryż, którykolwiek, którybądź; urobione przyrostkiem -tor lub -ter (zamiast -cier!) od pnia zaimka pytajnego; pytano nim pierwotnie tylko o dwu, lit. katras, ‘który z nich obu’, ind. kataras, grec. poteros, goc. hvathar, niem. stare hwedar (dzisiejsze weder), ale już w cerk. kotoryj i koteryj bez ograniczenia do dwu, ogólne ‘kto’; z pytajnego zeszło na zaimek względny, u nas, Czechów, Rusi i i., zastąpiło dawne iże, jenże; cerk. rus. postaci kotoryj me znamy, wedle kto zastąpiliśmy ją przez który.