Słownik etymologiczny języka polskiego/ku

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ku, ‘do’, z pierwotnego k, ocalałego do dziś w kwoli (gwoli), grzeczny (k rzeczy), ksobie (‘na lewo’, ksobny), a powszechnego dawniej : ktemu (‘do tego’), kmyśli (kmyślny, ‘pomyślny’); cerk. k, rus. k i ko, itd.; ind. kam; brak odpowiednika w litewskiem; ku z u tylko u nas i u Czechów zamiast ke, co Czesi jeszcze mają, ke dworu.