Słownik etymologiczny języka polskiego/kocić się

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

kocić się, kaczać się, rozkociło się, ‘rozpadło’, od kot-, por. katu-lać i kotulać, pokotem (leżeć); prasłowiańskie; u nas mało znane, częste na Rusi (perekotypołe); dalszy związek niepewny, bo k- może z sk- (?). Czy nie należy tu Kociewie, nazwa krainy w byłych Prusiech Zachodnich?, bo jest kociewie, ‘perz’ i ‘wiórzysko’, zbiorowe, jak krzewie. P. kot.