Słownik etymologiczny języka polskiego/hołoble
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
hołoble, o ‘dyszlach’, ruskie, p. głobić. Podobnie hołubce, »ja na lutni hołubce przebieram powoli«, Zimorowic 1660 r., o ‘śpiewie, arji’, ale i o potrawie (gołąbkach), i o ‘wywijaniu w tańcu’; przyhołubić kogo, albo hołubić, ‘tulić, pieścić’: wszystko z małoruskiego (niby nasze gołębić); późne to pożyczki naszych »wschodnich« pisarzy.
