Słownik etymologiczny języka polskiego/hej
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
hej, hejże, hejda (hajda), hejdać (‘wołać hejda’), okrzykniki, jak i helaż! halaż!, powszechne; o okrzyku pastuszków, helekać, i w najrozmaitszych odmianach: helikać, olekać, od 16. wieku; hejta, wiśta, wio, na konie, niem. hott, wiste.
