Słownik etymologiczny języka polskiego/hecować
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
hecować, dziś tylko od hecy (p.), w 16. i 17. wieku z niem. ätzen, o ‘robocie na kruszcu’ i ogółem o ‘polerowaniu’: »hecuje zbroje«, u Petrycego o ludziach i języku: »grubej mowy hecowanie«; niem. ätzen, atzen, ‘karmić’, ‘żreć (wyżerać miedź)’, od essen, atjan.
