Słownik etymologiczny języka polskiego/heca
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
heca, por. harc; heco, okrzyk myśliwych na zająca: »choć mu (zającowi) trąbią heco«, także tytuł znanej pieśni z r. 1648; niem. Hatz właśnie o ‘polowaniu’ się używa(ło): wykrzyknik hess! hess!, prasłowo, pokrewne z Hass, ‘nienawiść’.
