Słownik etymologiczny języka polskiego/heca

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

heca, por. harc; heco, okrzyk myśliwych na zająca: »choć mu (zającowi) trąbią heco«, także tytuł znanej pieśni z r. 1648; niem. Hatz właśnie o ‘polowaniu’ się używa(ło): wykrzyknik hess! hess!, prasłowo, pokrewne z Hass, ‘nienawiść’.