Słownik etymologiczny języka polskiego/grabarz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

grabarz, grabarka (i ‘praca na polu’), z niem. Gräber (od Grab), ale jest i grubarz do gruby z niem. Grube w tem samem znaczeniu; oprócz tego gruba, toż co i niem. Grube, o ‘dole’, ‘piwnicy’, ‘szybie’, ‘piecu’. Inne dawne pożyczki (16. w.): grobsztyn, ‘pomnik’, Grabstein; grabsztykiel i grabsztych, ‘rylec, dłóto’, Grabstichel. Niemieckie słowa są z naszem grób pokrewne; p. grób.